maurice van es live rooms of now booksoforigin bookofourhouse2020 waterfallsounds smoking fruit rotterdam souvenirmuseums hair claricelispector lukaonthephone belly sunsetsbeforeiwasborn nicos inyourlivingroom caldiefreddi mobilephone lissabon2018 tunnel fox rockconcert night lyckle 2020me wislawaszymborska mirthe forest seinfeld bernice party pingpong thankyou andykaufman see everything
eliascanetti textmarker

Gemarkeerde teksten:

De tederheid voor alles wat je ooit gezien hebt- de weerzin jegens zo veel wat je ziet.
Wat me bij mensen het meest tegen de borst stuit, zijn hun plannen
Maar wat heeft zo’n troosteloos leven vol bewijzen voor nut als je alles van tevoren geweten hebt?
Hij houdt van haar, hij kan met niemand anders zo voorzichtig omgaan.
Ik verlang er erg naar om los te komen van de dingen die mij en alle denkers van deze tijd gevormd hebben, en om over de dood ‘onpartijdig’ na te denken alsof ik iemand uit de vorige eeuw ben.
Het zou kunnen dat schrijvers die van de dood houden, nooit met de kracht weten toe te steken die de haat tegen de dood ingeeft. Omdat ze niets tegen de dood hebben, verwekelijkt hun geest. De dood valt hen niet lastig en daarom dwingt niets hen ertoe hem na te doen.
Nu zijn er schrijvers die de dood voor de schijn accepteren, om hem te slim af te zijn, zoals Schopenhauer. In hun innerlijk blijven ze een diepe afkeer van hem houden, en dat verraadt zich in hun manier van schrijven.

Bijna hadden ze hem om het leven gebracht: met het woord ‘succes’. Maar hij nam het vastbesloten in zijn handen en brak het stuk.

Men heeft tijd nodig om zich van verkeerde overtuigingen te bevrijden. Geschiedt het te plotseling, dan etteren ze voort.

Het valt mij niet moeilijk om me te laten bedriegen. Wel moeilijk valt mij niet te laten weten dat ik ‘t weet.

Door mensen heen kijken, totdat zij werkelijk verdwijnen.

Hoe vaak zou men moeten leven om uit de dood wijs te worden?

eliascanetti textmarker